مديريت كنترل آفت زنجره مو

• آماده سازي زمين و تهيه بستر كاشت :

براي فعاليت زنجره، خاكهاي رسي بسيار مناسب است لذا هنگام تهيه بستر بايستي خاك را به گونه اي تغيير داد كه بافت سبك و شني ايجاد شود. خاكهاي سبك و شني ، آب و كود را در سطح خاك نگه نمي دارند لذا ريشه هاي سطحي در سطح خاك ايجاد نمي شوند در نتيجه ، دسترسي پوره ها به ريشه ديرتر صورت مي گيرد و تلفات طبيعي زيادتري به آنها وارد مي شود. اين خاكها براي ايجاد دالان خروجي توسط پوره هاي سن ۵ و همچنين تهيه لانه تغذيه اي براي پوره هاي سن ۳ به بعد نامناسب بوده و دالان سازي توسط پورههاي آفت در اين خاكها به سختي انجام مي شود. از طرفي در اين خاكها شكافهاي عميق تا سطح ريشه ديده نمي شود، در نتيجه پوره ها به راحتي نمي توانند خود را به ريشه رسانده و روي آنها مستقر مي شوند

• انتخاب ارقام مناسب:

ارقام مقاوم به آفت زنجره مو به ترتيب غوره آب، ياقوتي، شاهرودي، مهدي خاني (مهرگان) ، صاحبي، فخري و عسگري (بي دانه) مي باشند.

• نحوه تربيت و هرس :

در تاكستان ها تربيت موها به صورت خوابيده باعث حفظ رطوبت و پناهگاهي براي حشرات كامل زنجره مو مي شود، لذا تربيت ايستاده علاوه بر پيشگيري از بيماريهاي قارچي، موجب سهولت عمليات باغباني، خشك ماندن سطح خاك (پوره هاي سن يك آفت به محض خروج و برخورد با سطوح داغ خاك در مدت چند ثانيه مي ميرند، مشخص شدن بهتر شاخه هاي حاوي تخم و شكار بهتر حشرات كامل آفت توسط پرندگان مي شود. در خصوص ساير درختان نيز هرس فرم دهي توصيه مي شود.

• مديريت علفهاي هرز:

به منظور حذف علف هاي هرز حاوي تخم آفت و جلوگيري از دسترسي پوره ها به ريشه آن ها بايستي علف هاي هرز در ماه هاي مرداد و شهريور وجين و معدوم شوند. به منظور افزايش جمعيت و كارآيي دشمنان طبيعي زنجره، همچنين كنترل علفهاي هرز توصيه مي شود در صورت امكان نسبت به كاشت مخلوط يا انفرادي گياهان گلدار مانند شويد، بومادران، هويج وحشي، ماشك، جو و گل اشرفي اقدام گردد. ۵-

• آبياري مرتب و کافی:

آبياري سطحي باعث گسترش ريشه درختان در سطح خاك مي شود در نتيجه دسترسي پوره هاي سن اول آفت به ريشه ها با سهولت انجام مي شود. بنابراين آبياري درختان بايستي به ميزان كافي و به طور منظم انجام شود. آبياري در هنگام اوج خروج پوره هاي سن ۵ آفت باعث تسهيل در دالان سازي و خروج آسانتر آنها از خاك مي شود.

لذا توصيه مي شود در صورت امكان قبل و بعد از اين زمان (دهه اول و دوم تيرماه) آبياري بطور محدود انجام شود.

تقويت درختان:

درختان بايستي در زمستان از طريق چالكود و در بهار و تابستان از طريق محلول پاشي با كودهاي مايع تقويت شوند.

• شخم و پا بيل كردن زمين باغ :

هنگام خروج پوره ها يعني از اوائل تيرماه بيل زدن پاي درختان موجب خراب شدن دالانهاي خروج پوره ها شده و آنها را در معرض پرندگان قرار ميدهد.

• حذف شاخه هاي حاوي تخم آفت زنجره مو:

از اوائل تيرماه تا اواخر مردادماه بايستي شاخه هاي حاوي تخم آفت را بطور مرتب حذف نمود. با توجه به اينكه تعداد زيادي از تخمهاي زنجره توسط زنبور پارازيتوئيد Oligosita sp پارازيته مي شوند، لازم است شاخه هاي حاوي تخم هرس شده در محل باغ درون سطلهاي بزرگ نگهداري شوند. تا ضمن جلوگيري از نفوذ پوره هاي آفت به درون خاك با حفظ و حمايت پارازيتوئيدها باعث تثبيت جمعيت آنها شويم.

• محلول ریزی سم :

در هنگام خروج تدريجی پوره ها از تخم، عمليات سم آبياري بايستي اول مرداد انجام و پانزدهم مرداد تكرار شود.

استفاده از حشره کش های فيپرونيـل بــه مقــدار ۲۰ سی سی بــه ازای هــر درخــت، ايميداکلوپرايــد با غلظت های ۱۵ تا ۲۰ ميلي ليتـر در ۲۰ ليتـر آب به ازای هر درخت، و يا تيامتوکسام(آکتامیا) بـا غلظـت ۲۰ سی سی در ۲۰ لیتر آب به ازای هر درخت به صورت کاربرد از طريق خاک در سطح سايه انـداز درخت مو قبل از آغاز پرواز حشرات کامل زنجـره در اواخـر بهار.

جهت مصرف، ابتدا خاک سايه انداز درخت به عمـق ۲۰ تا ۳۰ سانتيمتر برداشـته شـده و پـس از ريخـتن محلول خاک برگردانده شده حداکثر ۲ تا ۳ روز پس از تيمار درختان، آبياری صـورت پـذيرد.

ضمنا با توجه به پايداری طولانی اين حشره کش هـا در خـاک (حدود ۴۰ تا ۶۰ روز) از مصرف غوره و برگ درختان مو پس از کاربرد حشـره کـش ايميداکلوپريـد و آکتامیا ، خـودداری گـردد .

(در این صورت می توان از حشره کش فیپرونیل 5% SC استفاده کرد)

لـذا توصيه مي شود در مناطق با برداشـت ارقام زودرس پس از برداشت محصول و در ساير مناطق قبل از ظهـور حشرات کامل در اواخر بهار سموم مصرف شود.